|
Nieuws -
Nigeria - werk
|
|
Thursday, 21 June 2007 14:48 |
Het klinkt tegenstrijdig, maar ik kom net thuis van een drukke dag werken. Ook al zitten we midden in een Nationale staking.
Mijn leidinggevende maakte vanmorgen nog een geintje door te melden dat ik nu alle tijd van de wereld heb om een presentatie voor volgende week voor te bereiden, maar daar niet aan toegekomen.
Eerst naar de 24h vergadering gegaan van de brouwafdeling. Tijdens de vergadering kwamen echter de medewerkers van de bond langs om te klagen. Heb ze de kamer uitgezet en naar HRM gestuurd. Het resultaat van Brouwen was goed, 7 brouwsels met goede kwaliteit, en sessie was goed voorbereid. We lijken nu beter in staat tot een goed resultaat tijdens een staking dan onder normale omstandigheden.
Na de vergadering mijn HRM gebeld en naar mijn kantoor gehaald. Gepolst wat er aan de hand is en hierna mijn standpunt duidelijk gemaakt. Een uur later kwamen de leden van de bond langs en daar gesproken over de staking en wat zij verwachtten. Op een, verrassend, leuke manier gebabbeld over de voortgang van de brouwerij. Waar ik naartoe wil, hoe het vroeger was. De uitdagingen van de medewerkers, vooral privé, etc. Soms kijken ze zo anders tegen situaties aan, maar meestal vanwege eerdere ervaringen. Ze werden meer en meer open en spraken ook over mijn voorgangers en het verschil wat ze zien tussen de vorige twee en mijzelf. Kreeg ook een paar flinke complimenten om mijn oren die ik niet zag aankomen, dat deed me goed. Vooral rechtlijnigheid wordt gewaardeerd, dat ik een punt maak van bepaalde fouten die worden gemaakt en dat ik zorg dat dit wordt aangepakt. En ze lieten ook meerdere keren vallen dat ze het niet erg vinden dat ik ze vaak wegstuur wanneer ze vragen om extra’s en dat ik met een geintje blijf herhalen dat mijn nee een nee is en blijft. De manier van nee zeggen wordt gewaardeerd. Je moet het maar bedenken.
Ik schrok wel van opmerkingen dat in het verleden managers, in het bijzonder ook mijn twee voorgangers, soms met flessen werden bekogeld als ze ’s avonds naar Verpakken kwamen. Nooit gedacht dat dit soort zaken ook hier in de Brouwerij voorkwamen. Hoorde eerder van mijn QCM een verhaal van Ibadan Brouwerij, nooit van hier. Nu weet ik ook waarom mijn voorganger niet vaak in Productie te vinden was.
Ja, het was echt leuk. En ze gaven ook aan dat als we willen produceren in verpakken dat ook zo gedaan kan worden. Morgenochtend dus polsen hoe de wereld dan in elkaar zit. Het is een serieuze optie om Verpakken te starten. We hebben voor anderhalve dag voorraad aan emballage en mensen binnenhalen is geen probleem.
De nationale bond heeft vandaag meerdere keren gecontroleerd om te zien of wij aan het produceren waren. We hebben ze iedere keer van de brouwerij kunnen houden. Uiteindelijk zijn ze wel voor de poort geweest en daar kan je snel genoeg zien dat geen logistieke activiteiten zijn. Het is zo dood als een pier. Niemand ziet, behalve als je kijkt naar de schoorsteen, dat brouwen volop is doorgegaan!
Al met al dus geen verkeerde dag. Met erg veel mensen gesproken en weer veel gehoord en geleerd. Maar geef mij maar een dag waar we geld verdienen!
|
