Ja, het was een tijd lang stil. Kan ook niet anders, want het is werkelijk niet te geloven met internet hier op de brouwerij. Het werkt of ongelofelijk traag, nog trager dan met een ouderwets modempje of het werkt gewoon niet. Tot grote frustratie van mij, de project manager, de 5 Duitsers welke nu hier zijn voor het project en nu ook mijn ouders.
Is het volgende week nog niet in orde, dan ga ik lokaal een Multilinks verbinding proberen op te zetten. Alles is beter dan niets.
Maar het goede nieuws; het is een heerlijkheid om weer mijn ouders te zien. Helemaal leuk natuurlijk nu zijn de eerste zijn welke de stap hebben durven nemen om naar Nigeria te komen. En wat is hun reactie na één week;

Zelden zijn we zo gastvrij ontvangen, iedereen is zo vriendelijk!

Toegegeven, ze worden ook een beetje op handen gedragen. Iedereen is inderdaad zeer vriendelijk, zijn ze normaal eigenlijk ook al, komen spontaan langs om even een handje te geven, etc.
Ook hebben we vrijdag heerlijk en vooral gezellig gegeten. Mijn ouders waren er helemaal vol van, zo ook ik. Zaterdag hebben we een varkentje op de BBQ getracht klaar en eetbaar te maken. Was niet helemaal gelukt, maar de lol was er zeker niet minder om.