|
Nieuws -
Nigeria - leven
|
|
Sunday, 22 July 2007 04:48 |
Vanmorgen weer een heerlijke happening. Om 7 uur wakker en maar gelijk scheren en onder de douche. Aangekleed en klaar voor de dag was ik me een beetje aan het ergeren dat mijn steward er nog niet is.
Dus uit pure ellende dan maar zelf de gordijnen geopend, vaat naar de keuken gebracht en mijn eigen koffie gezet. Ha, ik zet dit bewust zo neer zo erg is dat uiteraard niet!
Nu, om 8 uur, is mijn steward er nog steeds niet en ik wil eigenlijk naar kantoor om nog wat zaken voor mijn verlof af te kunnen ronden.
Er wordt aan de deur gebeld en onze politiewagen staat voor de deur. Ze hebben iedere dag benzine nodig dus komen ze iedere dag voor een handtekening. Achter Tunde, de chauffeur, staat mijn steward in de regen. “Goh wat vreemd”, was mijn eerste reactie, maar later begreep ik waarom.
Toen ik gistermiddag om 17h thuiskwam wilde ik namelijk nog een uurtje in de tuin zitten om te genieten wat rust. Helaas werd ik echter gebeld en moest ik gelijk weer naar binnen. Had de sleutel niet bij me en had dus even de grendel van de stalen deur gesloten in afwachting van het afsluiten met de sleutel. Dat had ik na mijn, redelijk lange, telefoongesprek gedaan maar was vergeten om de grendel te openen.
Sinds vanmorgen 6h30 staat mijn steward dus buiten, in de regen maar onder het afdakje, te wachten totdat ik de deur zou openen. Hij durfde niet aan te bellen om 7h omdat ik nog zou kunnen slapen en heeft dat een keer gedaan om 7 uur, waarschijnlijk toen ik onder de douche stond. Toen ik zei dat hij me had moeten bellen op GSM of via de vaste lijn was de reactie zo heerlijk Nigeriaans Engels; “My brain did not go there”. Tja, dan kan je alleen maar lachen!
Goed. Inmiddels ruikt zelfs de woonkamer al een beetje naar de geur van verse koffie en gebakken spek. Heerlijk!
|
