|
|
|
Rustig weekendje op Brouwerij |
 |
 |
 |
|
Nieuws -
Nigeria - leven
|
|
Sunday, 25 March 2007 10:15 |
Weekend in Ijebu-Ode
Het is bijna standaard, maar inderdaad ook nu weer geen internet. Het is nu zondagmiddag 25 maart, net iets over 12 uur. Gisteren een hele trage en onbetrouwbare verbinding maar dat was in ieder geval iets. Ik zat even een half uurtje achter de PC toen het werkte en ik was erg blij, maar werd gebeld door Verpakken en ben daar en bij Brouwen tot in de avond gebleven. Zitten kletsen met wat mannen en hier en daar flink moeten mopperen over basale punten.
Afdeling Brouwen heeft veel aandacht nodig, want veel problemen ontdekt die wel eerder waren genoemd maar nu toch veel grotere impact blijken te hebben dan eerst begrepen.
Zo blijken nieuw geïnstalleerde handmatige kleppen van bijzonder slechte kwaliteit. De handvaten breken massaal af en ze staan half open terwijl de markering aangeeft dat ze dicht zijn. De mannen weten er nu weer mee om te gaan en piepen nauwelijks, maar het is belachelijk!
Op het kamp
Hier op het kamp is het dus rustig. Behalve de telefoontjes rond de overval en twee rondjes over de Brouwerij geen bijzonderheden. Mijn verpakkingshoofd is naar zijn familie in het noorden, was er ook aan toe en de rest zit of in de kerk of thuis binnen te zitten.
Ik ga na een warme lunch heerlijk genieten van de zon, zeer waarschijnlijk ga ik mijn boek vandaag uitlezen. Een hele prestatie, want dat is nog steeds hetzelfde boek wat drie keer naar Frankrijk is gegaan, naar Spanje, naar Indonesië en nu dus in Nigeria. De buitenkant laat deze rijke historie ook zien. Afgelopen weken veel ’s avonds of met bezoekers in de weer geweest of tot laat gewerkt. En als ik dan een half uurtje wil lezen dan val ik prompt in slaap. Soms word ik wakker met mijn hoofd half op het boek en daar wordt het boek niet mooier van. Ik overigens ook niet.
Verder dus wel ze gangetje hier. Zit momenteel te wachten op mijn lunch en zat voordat ik dit ging schrijven nog te sleutelen aan twee rapporten. Ik wil wat betere informatie vanuit de garage en vanuit Verpakken en dus kleine aanpassingen aan de rapportages die ik dagelijks ontvang. Heb geleerd dat het zelf maken vele malen sneller gaat dan uitleggen, laten opstellen en weer laten corrigeren.
Grote storing Brouwen
Vanwege de bierpositie en het energieverbruik hebben we het programma omgezet zodat nu op maandagmorgen onderhoud plaatsvindt op beide verpakkingslijnen en ook het Brouwhuis. Hierdoor hoeven we slechts op één generator te draaien, is er voldoende supervisie voor het onderhoud en zijn dezelfde mannen ook aanwezig zodra we opstarten. Prima dus. Alleen staan we vanaf één uur stil op een schroef transport systeem (vijzel) in het brouwhuis naar de stenen separator, althans de installatie welke stenen en onzuiverheden uit de Sorghum en Mout korrels haalt voordat ze de hamermolen ingaan. Ik was erbij toen ze deze met veel pijn en moeite uit elkaar hebben genomen. Blijkt dat een groot deel van de as waar het vijzelblad aan gemonteerd is volledig kaal is. Bijna een meter is volledig gepolijst glad. Een probleem dus van een hele tijd terug waar helemaal niets aan gedaan is totdat nu het koppel stuk ook kapot is. De pen die de twee as onderdelen aan elkaar verbind is nu zelfs losgeraakt, moer is weggesleten en dat geluid is opgevallen. Samen met het feit dat nu blijkt dat de motor al een enkele keer door oververhitting uitgevallen was.
Op dit moment zijn ze nog bezig om de stukken echt goed uit te bouwen, wat niet mee valt, de as delen goed los te krijgen en vervolgens te repareren wat te repareren valt. Dan moet het zaakje weer gemonteerd worden. Ben bang dat me dit zeker een uur of 10-12 gaat kosten. En de specialist zijn we aan het halen met onze politie wagen, want we krijgen hem niet op zijn mobiele nummer te pakken.
We hebben nog veel te leren hier… maar ze werken wel hard. Anders dan de panel operator. Tijdens de storing zat hij op zijn gat totdat ik hem kwam halen om schoon te maken. Die sukkel dacht dat ik van gisteren was, want toen ik wegliep stond hij naar buiten te staren in plaats van de werken. Deed alsof ik hem niet zag staan, hij stond ook redelijk uit het zicht en ging naar beneden. Daar eenmaal midden op terrein snel omdraaien om te zien of hij nog daar stond te kijken. Met grote ogen schrok hij en draaide gelijk weg. Ha, heerlijk, wat een sukkel. Hij trapte er finaal in. Heb hem duidelijk verteld dat ik niet accepteer dat hij naar buiten zit te staren wanneer ik hem zojuist gewezen heb op het feit dat hij niet zijn werk aan het doen was. En twee soortgelijke fouten achter elkaar is niet verstandig om te doen, althans wil je nog lang voor dit bedrijf blijven werken. Met een brede lach, voornamelijk intern, liep ik later weg. Na een half uur was het inderdaad een stuk schoner stond hij nog te werken.
|
|
